تمام سطر زندگی را می توان پر کرد بدون ترس از اینکه وای حرفهایت را نشان از چه می دانند .

بی دلیل می نویسم فقط برای اینکه شاید دیگر این جوری نباشم ازم خرده نگیرید

مدت هاست صدایی نمی شنویم حتی صدای قار قار کلاغ ها روی سنگ های دلمان را

خیلی وقت ها از وسط قبرستان که رد می شدم صدای کلاغ هایی را می شنیدم که نمی دانستم چرا دست از سر این مرده ها هم برنمی دارند و یک ریز آرامششان را بهم می ریزند

گاهی لحظه ها خیلی زود می گذرند زود تر از آنی که تصورش را می کردم دلم برای قار قار کلاغ های بد صدا تنگ شده

خسته شدم دهانم پر از خون است دارم این زندگی را بالا می آرم اما نمی دونم چرا احساس می کنم هنوز فرصت زیستن دارم

بوی تعفن گرفته روز هایم

از رکودی که حالم را بیشتر منقلب می کند خسته ام

دعام کنید

وقتی حرفی برای گفتن نیست باید میان عکس ها خود را جا داد

شاید تنها آنها هستند که وقتی درونشان می ایستم کسی نهیبم نمی زند

میان خودم و نقابم

بی لحظه ای ایستادن ادامه خواهم داد

شاید تا فردا ها

شاید فقط برای لحظه ای چون اکنون

امروز هم روز دیگری خواهد شد شاید چون من خاطره ای

چقدر ما آدما درگیر این زندگی هستیم

شبتون بخیر

بعد از مدت ها سلام

امروز حالم خیلی بد بود کلی وعده و وعید به خودم دادم که حتما روز بهتری خواهم داشت اما نشد حالم از خودم بهم می خوره دوست نداشتم بیام و اینجا این حرفا رو بزنم

دوست نداشتم انرژی منفی خودم رو به همه و به خصوص به سایرا جان منتقل کنم

اما خیلی دلم گرفته از همه چیز و هیچ چیز نمی دونم راه حلی هم به ذهنم نمی رسه

حوصله ی درس خوندن هم ندارم

نمی دونم چه غلطی کنم

الانم با اینکه مهمون داشتیم و مثلا احساس گناه از اینکه ممکنه بیدار شن با خودم کلی کلنجار رفتم که این کامپیوتر رو روشن نکنم اما نشد

واسم دعا کنید کاش الان جمکران بودم کلی دلم گرفته

منو هم ببخشید امیدوارم همتون شب خوبی داشته باشین

شب همتون بخیر

 به یک تلنگر باد

به چشم هم زدنی ُ محو می شود ناگاه

چه اتفاقی باید بیافتد

ای همراه

که من بدانم و تو

که عمر وهستی ما

حباب وار بر این موج خیز می گذرد

فریدون مشیری

آه ای دل صد هزار پاره !

هرپاره و صد هزار پیوند .

با این همه شوق در چه حالی ؟

با این همه غم چگونه خرسند ؟

 چشمی به هزار چهره حیران

جانی به هزار رشته در بند

سفر دانه به گل

سفر پیچک این خانه به آن خانه

سفر ماه به حوض

فوران گل حسرت از خاک

ریزش تاک جوان از دیوار

بارش شبنم روی پل خواب

پرش شادی از خندق مرگ

گذر حادثه از پشت کلام

جنگ یک روزنه با خواهش نور

جنگ یک پله با پای بلند خورشید

جنگ تنهایی با یک آواز

فتح یک قرن به دست یک شعر

فتح یک باغ به دست یک سار

فتح یک کوچه به دست دو سلام

من در این خانه به گمنامی نمناک علف نزدیکم

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ پرشی دارد اندازه ی عشق

زندگی چیزی نیست لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود .